(B)right 2 Write

Geschiedenis geschreven

“Oma, oma, er is een ramp gebeurd.”

“Maar Matthias toch, wat is er mijn jongen?”

“‘t ‘t ’t is een catastrofe!”

“Ach zo? Je hebt nog geen snoepjes kunnen eten? Of is er een bom ontploft in je kamer? Misschien maakt dat niet eens zo veel verschil.”

“Maar oma, het is serieus. Ik heb mijn GSM laten vallen en hij is kei kapot. Nu kan ik niet bellen om af te spreken met Arthur.”

“Och schatje, gebruik mijn vaste telefoon maar. “

“Eh, dat gaat ook niet want ik ken zijn nummer niet.”

“Kijk eens in dat telefoonboek daaronder in de kast.”

“Och, dat is nog van de oude tijd – daar staat dat niet in.”

“Mmmm, vroeger was misschien zo slecht nog niet, want toen kon je iedereens nummer nog opzoeken.“

“Ja ja, begin maar weer te preken over die jeugd van tegenwoordig.”

“Wie geen smartphone heeft stamt nog uit de prehistorie.”

“Dinosaurussen waren er toen nog niet Matthias, dus je hoeft echt niet de draak met mij te steken. Weet je, vroeger hadden wij zelfs geen telefoon thuis. Als ik echt iemand moest bellen, moest ik naar de telefooncel in het dorp; eerst lang wachten totdat die tatertante voor je eindelijk gedaan had en dan maar ijverig 5 frankstukken insteken in de hoop dat je genoeg hebt.”

“Ik ben niet Frank. Ik heet Matthias.”

“Tja, de frank – die oude munteenheid ken jij ook niet.“

“Omaaaaa, je bent wel een beetje vervelend aan het worden hé.  Ik wil wel een hippe “oma aan de top.” Je hebt niet eens een computer. Misschien moet ik maar eens aan papa vragen of hij je geen I-pad cadeau wil doen voor je verjaardag.“

“Een wat? Brr. Een pad? Ik houd niet zo van amfibieën.”

“Maar neen, zo’n handig computertje dat je in je handtas kan steken. Gewoon swipen en alle info bij de hand.”

“Swaaipen? Zwaaien kan ik nog altijd prima met mijn handen. Is dat met een kleurenscherm?”

“Eh, bestaat er dan iets anders?”

“Ja hoor, vroeger hadden wij thuis een zwart-wit-televisie. Zonder afstandsbediening. Als je de antenne in de juiste richting draaide, konden we naar wel 3 kanalen kijken. “

“Ocharme toch. Daar word je nog eens een zwartkijker van. Nu hebben we meer dan 100 zenders. En jullie hadden echt geen dinosaurus in de tuin staan?”

“We waren ook gelukkig. Het was gewoon anders, niet beter of slechter.”

“Wacht maar tot jij later groot bent.”

“Dat ben ik al! En groots.”

“Hoe zou de wereld er dan uit zien?”

“Great! Vet cool! Maar nu even “dab” oma. Ik moet bijna weg. Arthur is vast op de chat.”

“Sjat? Ja jij bent een schat. Later kun je misschien met een druk op de chip in je holle tand een pop-up-scherm zien verschijnen en lijkt de smartphone een dummyphone. Ja, de technologie, wordt kieskeurig.”

“Aha, mijn bommaatje steekt een tandje bij.”

“Of je gaat vlug naar Arthur met een zelfrijdende auto. Dan wordt een ouderwets woord als “automobiel” weer hip met al die mobiliteit.”

“Oh ja oma, dan heb jij geen rolstoel nodig. Hi hi, alles zal op rolletjes verlopen.”

“En jij hoeft dan ook geen nieuwe mountainbike voor je verjaardag.”

“Jawel hoor, jij zegt toch altijd dat je in het nu moet leven en genieten van het moment?”

“Slimmerik. Zeg, wie weet gaan we op vakantie naar een andere planeet.”

“Oh ja, met Lotte naar Venus of marsrepen smullen op Mars…”

“Ik kan je naar de maan wensen als je het te bont maakt…”.

“Trouwens, tegen die tijd ben jij bompa en denken kinderen dat jij ouderwets bent, zelfs al heb je een robot die pannenkoeken voor hen bakt”.

“Mmmm, pannenkoeken. Kan jij die niet voor mij maken?”

“Je moest toch naar Arthur?”

“Ehhm, quality time met mensen die je graag ziet is ook belangrijk, nietwaar lieve oma?

Ik wil er 3. Met suiker, siroop en slagroom. Driewerf hoera!  Soms mag de tijd even stilstaan.”


Geschiedenis geschreven

Ravenstraat 75 - 3000 Leuven 3000 Leuven
leona@bright2write.be
T +32 473 53 07 64
F BE 0554.913.343


Privacy
Disclaimer

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

{{ newsletter_message }}

x