(B)right 2 Write

Jeugdherinneringen. Van groentje naar groene ridders.


“Anny, kom je mee. We gaan naar het bo…” Tommy slikte abrupt de laatste letter in en gebruikte hem slissend voor “ssssss-orry, sorry Danny,” omdat hij ondertussen werd doodgebliksemd door zijn stoere vriendin.

“Okidoki Kiddo.” Tja, ze was in een vergevensgezinde bui. Hoe haalde dat jonkie het in zijn om haar bij de lelijke tuttenbellennaam te noemen. Danny paste veel beter bij haar als durf-al en avontuurlijk ontdekkingsreiziger. “

“Kom vlug, anders mort bomma weer. Ja, ze is de braafste en de bovenste beste, maar zo vaak boos als ik weer wilde plannen maak. We hebben nu eindelijk tijd om onze boomhut af te maken. 3 – 2 – 1 we gaan.”

Tommy had geen tijd om te sputteren, maar moest spurten om Anny/ Danny bij te houden.

“Jiha, we zijn er. Alles ziet er nog vet kei-cool uit.”

“Tommy, jouw totem is een toverboom met zaadjes die je overal kan planten zodat de wereld veel groener wordt en kinderen niet meer tussen betonnen blokken moeten spelen.

Ga jij nu maar even in de boomgaard werken. Kijk eens welke vruchten je kan plukken voor ons avondmaal.”

Tommie haalde zijn schouders op. Hij wist dat het geen zin had om te protesteren en eigenlijk vond hij het wel cool om in de bomen te klimmen. Misschien moest hij er touwen in hangen, zodat hij als een echte Tarzan van de ene naar de andere zou slingeren. Ha ha, zijn pa zei altijd dat hij apenkuren had.

Op zo’n momenten in zijn eigen paradijsje vond hij dat Annie de boom in kon; figuurlijk maar ook letterlijk. Zij was ondertussen in haar paleisje geklommen in haar boomhut. In haar wereldje vol avontuur was alles kleurrijk als een regenboog. Ze had een hekel aan al die roze prulletjes en die rooskleurige gedachten van al haar klasgenootjes. Ze hield van groen, zowel de kleur als de natuur. Ze wist wel waarom ze haar eigen wonderland rond zich wou. Ze wou als een wijze tovenaar van Kinderland zorgen voor magische verbindingen. Haar wijsheid haalde ze uit boeken die ze in grote schatkisten rondom zich had verzameld in de boomhut. Ze kon uren zoet zijn met een boekje in een hoekje.

Hé wat was dat. Zag ze nu iets voorbijvliegen? Wat zou het zijn? Een grote vogel? Danny keek naar buiten.

“Hé,” riep Tommy. “Ik heb een soort van lianen gemaakt om van de ene naar de andere boom te kunnen swingen. Yes, me Tarzan, you Jane.”

“Ik wil geen meisje zijn. Maar wel cool gedaan. Je hebt nog appels meegebracht ook zie ik. Ze zijn toch niet vergiftigd. Ik heb geen zin om als de een of andere sprookjesprinses in een ellenlange slaap te vallen.”

“Ha! Natuurlijk niet. Je was trouwens toch geen meisje.”

“Juist ja, ik ben Danny; de koning van ons Groeneland, dus pas maar op dat ik je niet tot moes sla.”

“Ja ja,” knikte Tommy lichtjes geïrriteerd. “Doe dat maar met de appels. Dan kunnen we smullen van appelmoes. Weet je wat, ik heb nog een veel beter idee. Laten we iedereen hier uitnodigen en een fruitfeest geven met alle vruchten en bomen die we in de buurt vinden. Zo komen al die duffe stadskinderen nog eens buiten. Met de opbrengst planten we boompjes tussen onze grijze flatgebouwen.”

“Tarzan, ik sla je tot ridder van Groeneland!”

Tommy voelde zich groeien, maar had toch even geen zin in organisatie. Plannen waren voor later.

En Danny, die besloot een boek te schrijven over haar ideeën. Ieder boompje bloeit en groeit en zij plantte haar gedachten later graag schrijvend in de wereld.  

Zoals dat gaat in jeugdsprookjes, kwam dat “later” vroeger dan verwacht. Ze leefden nog lang en best wel gelukkig.

Anny publiceerde haar boek onder het pseudoniem Danny en het werd een bestseller. Ze ging in de politiek als lid van de groene partij. Op die manier had ze ook een beetje toverkracht om de wereld te veranderen. Ze leefde in een kangoeroewoning samen met haar bomma, die wel was beginnen houden van haar wilde plannen.

Tommy werd boswachter. Hij vertelde bezoekers graag over zijn toverbomen om de magie van het woud bij te brengen.

Hun oude hut werd een enorm vogelnest waar “vrijheid blijheid” het motto bleef. De regenboogkleuren die waren gebleven gaven het gevoel dat dit tussen sombere buien door een plekje kon zijn waar je zonnestraaltjes kon vangen.

Jeugdherinneringen. Van groentje naar groene ridders.

Ravenstraat 75 - 3000 Leuven 3000 Leuven
leona@bright2write.be
T +32 473 53 07 64
F BE 0554.913.343

Privacy
Disclaimer

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

{{ newsletter_message }}

x