(B)right 2 Write

Roodkapje en de Grote Lieve Wolf

Huppeldepuppel. Jiha. Ik ben de Grote Lieve Wolf en ik ga naar oma. Ze heeft vast en zeker van die knisperknapperige koekjes gebakken.

Ha omaatje. Een goedemorgen zonder zorgen. Ik kom je een beetje gezelschap houden. Ja, ik weet dat dat kleinkind van jou, dat Roodkapje, het veel te druk heeft met haar boswandelingen en te weinig langs komt. Och, ik zie dat je te veel koekjes hebt gebakken. Ja, die kun je toch moeilijk allemaal opeten. Je hebt suikerziekte. Weet je wat, ik ben nu eenmaal zo’n goede ziel. Ik zal mij opofferen. Mmmmm – werkelijk subliem omaatje. Jou kan ik de hemel in prijzen. Jij bent echt een fantastische kokkin. Ah, mag ik er nog een paar uit je hand eten? Oei, nu heb ik je hand mee. Oeps – slik – burps. Aiaiai, nu heb ik je helemaal opgegeten. Tja, mijn maag is ook zo groot. Och niet erg, blijf maar bij mij. Het is lekker warm daarbinnen. Ja, mijn leven zal wat zwaarder zijn, maar ik ben nu eenmaal een genereuze wolf met een groot hart. Ik geloof wel dat ik nu toch even moet gaan liggen. Ik ga even je muts lenen want die grote oren van mij vangen altijd te veel wind.

Ding dong. Ah, daar zal Roodkapje zijn. Ze heeft een sleutel dus ze kan zichzelf wel binnen laten. Ik zal maar even doen alsof ik jou ben omaatje, want ik zou niet willen dat ze schrikt. Dan zou ze gaan zweten en rood worden en er helemaal uitzien als een tomaat met die outfit in dezelfde kleur die ze altijd draagt. Oei, ze stelt zo veel vragen. Ze lijkt ongerust over haar omaatje. Zou ze haar toch missen? Dat kan ik het kind niet aandoen. Tja, het gaat moeilijk voor mij zijn om zo’n grote brok te verwerken, maar ik ga mij nog eens moeten opofferen. Ik zal haar ook moeten opeten, zodat ze bij haar grootmoeder is. Vooruit dan maar. Het is soms zwaar om een held te zijn.

Zwaar, ja echt zwaar. Misschien moet ik de deur toch maar op een kier laten staan zodat de boswachter straks binnen kan. Zijn bijl lijkt op een chirurgisch mes zodat hij die grote brokken uit mijn buik kan halen. Ja, ik had niet zo veel moeten eten. Maar ik moest oma en Roodkapje toch helpen. Ocharme, boontje komt om zijn loontje. Nu zie ik af door mijn menslievendheid en ja, als ik eerlijk ben ook door mijn gulzigheid.

Na mijn stil geplande operatie word ik vegetariër. Ik kies voor groen. Ja, ze mogen mij zelfs Groenkapje noemen.

 


Roodkapje en de Grote Lieve Wolf

Ravenstraat 75 - 3000 Leuven 3000 Leuven
leona@bright2write.be
T +32 473 53 07 64
F BE 0554.913.343

Privacy
Disclaimer

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

{{ newsletter_message }}

x