(B)right 2 Write

Van mij!

Ma-ma-mama… ja, dat kan Ikke al zeggen. En pa…pa…papa….yeh – Ikke flink hé! Ha joepie, ze zijn er allebei. Ik kan ze duidelijk horen. Ze zijn weer dat spelletje aan het spelen; om ter luidst krijsen. Maar ik ben daar de beste in hoor. Even testen: weeee! Beeeeeh! HEEEEEE! Jiha, Ikke al direct “dikke” succes Daar is mama en ze neemt mij in haar armen. Knuffie, knuffel! Papa gilt: “Ik wil de baby.” Ja, dat zegt hij hard; ik weet wel dat hij mij graag ziet. Maar hé maatje, je hoeft me geen baby meer te noemen. Je hebt precies niet goed in de gaten dat ik al een grote jongen geworden ben hé? Huh…waarom trekt hij mijn dekentje nu weg? Ah, ikke slimmie! We gaan zeker verstoppertje spelen. Ja hup mama, vlug rennen voor hij “wie niet weg is, is gezien” zegt. De keuken is een goede schuilplek – en dan kun je mij meteen mijn fruitpapje geven. Ik wil appelmoes; dat kan je ook goed gebruiken als vingerverf voor de muren. Ja ja, laat mij maar doen. Ik word later kunstenaar met een lekker chaotisch tintje (dat zal ik van ma en pa hebben). Zeg mammie pammie, je moet wel mijn gedachten juist leren begrijpen: ik wil appelmoes en niet dat je mijn arm tot moes knijpt. Oeps, daar is papa. Hij heeft ons gezien. Oké geen probleem, we geven ons gewonnen. Laat me maar naar hem gaan. Hij is juist hard op de tafel aan het slaan. Joehoe, hij is aan het oefenen om mijn appeltjes goed te pletten. Hé waarom trek je nu nog steeds zo aan mijn arm, mamsie? En papa sleurt aan mijn andere arm. Hé zeg, ik heb geen zin in een spelletje touwtrekken. Jullie mogen allebei mijn eten maken. Papa dat rijmt op pap en mama dat is de mmmmm van mijn melkje. Hé trek niet zo! Dat doet pijn. Dat Grote Mensentaaltje is nog wat moeilijk. Laat ik het maar op mijn manier zeggen: weeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeh Neeeeeeeeeeeeeeeeeeee…

Oh wee! Wat is dat nu? Er is ineens veel licht. Tja, ik voel het gewoon tot in mijn pamper: ik ben in de hemel – de zevende natuurlijk. Och, altijd al geweten dat ik een engeltje ben. Nu kan ik pap met gouden lepeltjes eten. Jiha! Maar eh…mama en papa zijn er niet. Mmm, ik zal straks eens met die General Overall Director, die God, gaan brabbelen. Laat hij er maar voor zorgen dat er een depressieve bui als een lokale donderwolk op hen neerdaalt. Dan plegen ze zelfmoord en zijn ze weer bij mij. Is dat geen “dood”-leuk plan? Ja, ja, Ikke grote jongen – ze zullen het zien. Nu ben ik zeker “in de wolken.” Ikke ben de baas. Pa en ma zijn VAN MIJ!

Van mij!

Ravenstraat 75 - 3000 Leuven 3000 Leuven
leona@bright2write.be
T +32 473 53 07 64
F BE 0554.913.343


Privacy
Disclaimer

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

{{ newsletter_message }}

x